Millətlər Liqasının növbəti tsikli Azərbaycan yığması üçün bu dəfə tarixi rəzalət oldu. Düzünü deyim ki, lap yaxşı da, oldu. Çünki millimiz daha üstün pillədə olan zaman məsələn San Marino kimi döyüşkən, milləti, bayrağı, üçün meydanda can qoyan millilərin yerini tutmuşuq. Görünür ki, San Marino millisi bizdən daha layiqdi bu nəticəyə. Bu belə. Düzünü deyim ki, mən milli komandamızın bu biabırçı oyununa, tarixi rəzalət, böyük hesablı məğlubiyyətinə şok olan, əsəsb keçirən, hay – huy salan insanları, azarkeşləri, jurnalist həmkarlarımı başa düşə bilmədim. Niyə bu qədər aqressivsiniz cənablar? Məgər AFFA-nın prezident postuna “Neftçi”nin başına bu oyunları , hoqqaları, açan Rövşən Nəcəfin təyinatı olanda, illər ərzində ancaq ciblərini doldurmaqla məşğul olan, Nuh əyyamından vitze-prezident postunda qalan, qoca qurdların istefaya göndərilməməsini görmədinizmi? və ya, Futbolumuzu beşiktə boğan AFFA-nın sabiq baş katibi Elxan Məmmədovun şəxsi kadrı, ən yaxın adamı Sərxan Hacıyev niyə bu gün AFFA-da hələ də, yüksək post tutur. Hər dəfə milli məğlub olanda da, çıxıb xalqa, mətbuata, azarkelərə nağıl danışırlar. Mətbuatın, jurnalistlərin ağzını yummağa, susdurmağa çalışırlar. Əlbəttə ki, müxtəlif bəhanələr, yalanlarla. Əslində, bizləri ələ salırlar. Azərbaycan millisini Elxan Məmmədov elə günə qoyub ki, hələ də, vurduqları dəprəmin, güclü zəlzələnin təsirindən milli komandalarımız özünə gələ bilmir. Bəs sual ortaya çıxır ki, Sərxan Hacıyevin AFFA-da nə işi var. Elşad Nəsirovun vitze-prezident postunda nə işi var? Bu adamlar hansı uğurlarına görə bu postda qalıb. Belə çıxır ki, AFFA-da yeni rəhbərliklə, köhnələrin klan müharibəsi gedir. İdarəçilik, güc, daha çox kimin ixtiyarında olacaq. Belə olmasaydı, İlqar Nadiri, Riad Rəfiyev kimi klublarda artıq pas atmış şəxslər hələ də, öz postlarında saxlanılmazdılar. Nə isə cənablar. Dünənki biabırçı məğlubiyyətdən sonra Krivotsyukun gülərək danışması bizi ələ salması, milli ruh, qeyrət, bayraq anlayışının olmamasıdır. Mahir Emrelinin timsah göz yaşlarına şəxsən mən aldanmadım. Çünki buna öyrəşiblər. Elə lap yaxşı edir bizlərə. Çünki milli komandanın lap başında duranlarda bu ruh, bu anlayış varmı ki, futbolçularında da, olsun. Bəlkə də, 6:0 – lıq məğlubiyyətdən sonra federasiya rəhbərliyi Santuşu da, vurub qoltuqlarına özlərini veriblər İsveç PUB-larının birinə. Vur ki, vursan. Bəlkə də, hələ deyiblər ki, cənab Santuş çox qəm eləmə, heç vecinə də, alma. Biz öyrəşmişik. Sən də, bir neçə il buralardasan. Çalış sən də, öyrəş. Hər məğlubiyyətdən sonra da, çıxıb deyərsən ki, düzgün yoldayıq. Vəsəsəlam qurtardı getdi. Estoniya ilə səfər və ev oyunlarında millinin çıxışları, hər şeyin pisliyə doğru getdiyini göstərirdi. Bizə hələ bu da azdır. Nə isə sonda ürəklə, istəklə, xoş gəldin D qrupu. Əsas məslə milyonlar lazımı olan, ehtiyacı olan ciblərdə olsun.

Əli HƏYATİ